جنايت عليه بشريت

قبول كنيم كليپ هايى كه كوجى زادورى در اين چند دهه درست كرده در نوع خودشون كرده يه فاجعه ى زيست محيطى بى‌نظیرن. (گریه ی حضار)

شش انگشتی

کارا به جاهاى عجيب و خنده‌داری رسیده . سالهای اول دانشجویی که بودم اینکه افسرده باشه کسی یا حتی قرص خورده باشه می‌تونست نشون از روشنفکری طرف بده. (به‌به) چند سال پیش اِی دی اِچ دی مد شد. الان هم چند مدتیه هر کی از ننه‌ش قهر می‌کنه اوتیسم داره. به نظرم یه کم خلاقیت به خرج بدیم بد نیست. اگه از من کسی بپرسه می‌گم قرار بود شش انگشتی به دنیا بیام اما برنامه‌هامو عوض کردم پنج‌تایی اومدم.

خوب انجام نه، کمیاب باشه لطفاً

بعد از صد و سی و چهار سال از سر بیکاری زدم فیلم با زیرنویس فارسی بیاد ببینم چطوریه.

طرف استیک متوسط کمیاب سفارش داد

خدایا

تو روحشون

ديگه حتى زندگى رو نمى‌شه با کنترل، آلت، دیلیت از این حالت تخمی خارج کرد

دلار و لقمه‌ی کوکوسبزی

دبیرستان که بودم، حتی دوره‌ی دانشگاه، یادمه جایزه‌ی زرشک زرین هنوز بود. الان انقد هجو و ابتدال تو سینما و شبکه‌ی خانگی زیاد شده که راحت نیست انتخاب برنده‌ی زرشک زرین. الان یه بخشی از سینمایی‌ها جایگاهشون برام کنار دلار فروش‌های خیابون فردوسیه. سال‌های سیاه فرهنگی ظاهراً به این زودیا تموم نمی‌شه. باید چند جلد کتاب راجع بهش نوشت. البته که آیندگان ممکنه خیلیاشو باور نکنن . پفففف

یه کم دوستانو از پریز بکشین اعصابمون آروم شه

با افتخار

يه مدتى هست كه پوزيشن كاريم تغيير كرده به " پِين اين دى اس" واقعاً در نوع خودش افتخار و ابتكاريه. ايشالا از پِيْن به كاكتوس ارتقاع پيدا كنم والله از سرشونم زياده. اينو خوندين يه اسپندى دود كنين

نو جاجمنت - حتی شما دوست عزیز

يه هم دانشگاهى داشتم مى گفت راجع به دو نفر با من شوخى نكنين: فتحعلی اویسی و باخ. یه دوست دیگه‌مون هم بود با تونالیته‌‌ی کمی تا قسمتی متفاوت، تو کیف پولش یه طرف عکس عیسی مسیح بود، یه طرف انریکه ایگلسیاس.

سندروم چیز بی‌قرار

اسم این سندروم چیه که هر روز در مورد کار و جا و زمان و مکان زندگی یه تصمیم جدید می‌گیره آدم؟

تا زود

الان خوندم داور‌هم جون خودشو گرفت. بیشتر از ده سال بود حرف نزده بودیم، تمام وجودم یخ زد. یاد دوره‌ی اصلاح‌طلب‌ها و عصرآزادگان افتاد٫م.. ستون پنجم و خیلی لحظه‌های ریز و درشت.

ناله‌ی اول

نمى‌خوام از «ترین» زیاد استفاده کنم، اما به نظرم تسلا طراحی خیلی چیزاش -من جمله باز شدن در و پنجره‌هاش- بسیار بسیار تخمیه. آخرین چیزی که بهش فکر شده استفاده‌ی کاربردیه. هر چیز خاصی لزوماً جالب نیس. هر‌بار سوار اوبر می‌شم باید یه دور گوگل کنم که اشتباهی به جای در، پنجره رو نکشم پایین. جدیداً شنیدم خیلیا دور و اطرافم این کارو می‌کنن و فحشش می‌دن.

خلاصه‌ش تو یه جمله اینه که یو‌اِکس و یو‌آیِش* خیلی تخمیه.

پ.ن

فارسی و انگلیسی رو انگار نمی‌شه کنار هم نوشت اینجا.

*UX | UI

بيست و پنجم دى ماه

هى يه جمله مى‌نویسم، هی می‌بینم چقد کلیشه به نظر میاد، انگار برا صدا و سیما نوشتم. اَی بابا. این همه حرف تو کلّمه، انگار میزان غُر بر ثانیه‌م فقط تو ذهنم زیاد شده این مدت.

فوت … فوت

يك دو سه، يك دو سه، امتحان مى‌کنیم.

بعد از حدود پونزده سال اومدم و نوشته‌هامو خوندم. بعضیاشون واقعاً افتضاحن.. اما نگهشون می‌دارم تا روند زندگی و تغییر فکریمو جلوی چشمم داشته باشم.

بیست و چندم دی‌ماه هزار و (سیصدو) چهارصد و سه

ساگنه-اسلو

همیشه قضایا گندتر از چیزی هستن که به نظر میان

تکرار

غلط کرده هر کی میگه نمیشه آدم به خودش دروغ بگه ،

بد تر اینکه همیشه فک میکنی بارِ آخره ، بارِ آخره؟!؟

تابستانه

یکی از کارمندای ساب ویِ تورونتو ( تی تی سی) در حالیکه یه کَتی نشته روبه روی من و یواشکی منو ورانداز می کنه ، ایستگاه به ایستگاه از پنجرۀ کنارش مردم رو چک می کنه که جا نمونن و باز هم زیر چشمی منو می پاد. از این احساس های لحظه ای خوشم میاد، از اینایی که از کسی خوشت میاد برای چند لحظه و سعی می کنی تو ذهنت تجسم کنی که کیه؟ از کجاس؟ جرج هست یا گودرز؟ و بعد می ری و دیگه نمی بینیش. روبه روم یه درِ آینه ای هست که دارم نگاش می کنم ، یه جفت چشمِ دیگه هم اضافه شده

دلم برای قلیه ماهی های مادرجون خیلی تنگ شده ،

شنیدم دیگه اون همه شورِ زندگی رو نمیشه تو چشماش پیدا کرد ،

یه جورایی دلم از این همه روزهای بی خبری می لرزه

یاد

تقصیرِ من نبود واقعاً ، تو از همون اول منو با قهرمان تو کتابت به یاد میوردی و من تو رو با کاشی های دیوار توالت

آزادی

براشون ارزن ریختم ، شادونه گرفتم. باقیمونده برنج غذا رو ریختم . از هیچکدوم خوششون نیومد. منم پول گذاشتم خودشون برن هرچی دوست دارن بخرن

من طق

هیچ وقت نفهمید که اسبِ سفیدی در کار نیس همه یه گُهَن مثِ هم

تصمیمِ ثمین

ديشب خوابم تو صحنه های حساس تعقيب و گريز هی دو ثانيه به دو ثانيه تصويرش ثابت ميموند ، نميشد فهميد من اونا رو گرفتم يا اونا منو ، حالا به هر ترتيب تو همين هفته ميرم کارت گرافيکمو عوض ميکنم شايد باز يه خواب مثل آدم ديدم