نوشته شده در دوشنبه چهارم خرداد 1388 ساعت 14:20
چند نفر بلندم کردن و لا اله الّله گويان دارن ميبرنم دم اين قبرستون کوفتی
صد بار گفتم من ترس از
کلّی جک و جونوره ريز و درشت روم دارن راه ميرن ...
يکي شون انقد ساديسم داره
الان بی شرف رفت تو چشم!
اگه ميشد زنده بشم دلم
عوضی
نوشته شده در سه شنبه بیست و نهم اردیبهشت 1388 ساعت 9:07
هيچی نپوشيدم ،
هوا هم سرده ،
پوست تنم مثل پوست مرغ دون دون شده
نوشته شده در یکشنبه بیستم اردیبهشت 1388 ساعت 10:04
مي دونی ؟
گاهی سرتو تندتند مثل بز تکون مي دی و ميگی: آره! آره! مي فهمم چی ميگی...
امّا می دونم قد يه گاو هم نفهمیدی که چی بت گفتم
نوشته شده در جمعه هجدهم اردیبهشت 1388 ساعت 18:24 شماره پست:
جاهای ديگه ی کانادا رو نميدونم ، اما اينجا در تورنتو ، به طور متوسط از هر ده نفر ،
پونزده تاشون چينی هستن.
نوشته شده در جمعه هجدهم اردیبهشت 1388 ساعت 16:52
سوار ماشينش که شدم بوی گند عرق زنونه ، سکس و ماری جوانا داشت حالمو
بهم ميزد ...
مي گفت:نميدونی اين مدّت که نبودی دلم چقدر برات تنگ شد...
نوشته شده در جمعه هجدهم اردیبهشت 1388 ساعت 16:41
يکی از خوبيای فرنگ اينه که هر موقع چيزی رو دلت سنگينی کنه ، شستتو با
رضايت کامل و خيال راحت مي بری بالا و به طرف بيلاخ رو حواله ميکنی!
نوشته شده در جمعه هجدهم اردیبهشت 1388 ساعت 16:38 شماره پست: 53
هر وقت بهش ميگم که فلانی ترتيب يکی رو داده مثل مرغ سر کنده بالا پايين
ميپره که:
" اينجوری نگو! تو دختری ناسلامتی و از اين چرت و پرتا! بگو که گولش زده و باهاش خوابيده! "
منم هر بار همين جواب رو ميگم که : " خوب آره ديگه! ترتيبشو داده!"
نوشته شده در جمعه هجدهم اردیبهشت 1388 ساعت 16:30
يک - ياد استاد فلانی بخير
دو - آقای دکتر فلانی رو ميگی؟
يک - آره... خدا بيامرز عاشق دکتر بازی بود.
نوشته شده در جمعه هجدهم اردیبهشت 1388 ساعت 16:27 شماره پست: 51
تو آخرين نامه ش ازم خواسته بود که سعی کنم تو زندگيم يه گهی بشم برا خودم...
سعی کنم که مردم به تخمم باشن...
براش نوشتم که شايد بتونم يه گهی بشم اما از عهده ی دوميش بر نميآم...
ميدونی که !
خواهرت (سرورت)
ثمين
نوشته شده در جمعه هجدهم اردیبهشت 1388 ساعت 16:21
هميشه همين طوری بود..همون آدما..همون مزخرفات..همون خيابون
اونا: جيگرتو
من: جيگر مادرتو!
اونا: چی؟
من: خفه!
